...κι έπιασε το όνειρο για στυλό, έκανε τη σκέψη σου χαρτί κι έγραψε ένα παραμύθι...


Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Άνοιξη



Κάτω από αμυγδαλιές μ'άσπρους ανθούς
χάραξαν την αγάπη τους σ'αέναους κορμούς
ζευγάρια που περάσανε από 'δω
που με πνοή και γέλια ποτίσανε τη γη.
Ένα ζευγάρι ,πάνε χρόνια εκεί,πάντα εκεί,
αγκαλιασμένο κάτω από τούτη τη γέρικη ιτιά.
Κάποτε ερχόταν κι έπαιζε κρυφτό εκεί ο έρωτά τους.
Αυτός την έπαιρνε αγκαλιά,την κρατούσε τρυφερά,
σαν να φοβόταν μάπως του σπάσει..
Αυτή κούρνιαζε στη σιωπή του βλέμματός του
κι άπλωνε το χέρι και του χάιδευε τα μαλλιά.
Σ'εκείνη την ιτιά γράψανε την αγάπη τους
κι έμεινε εκεί χαραγμένη για πάντα..
Από τότε κι άλλα ζευγάρια τους ακολούθησαν
κι έτσι και κάθε χρόνο ανθίζουν οι καρδιές,
ανθίζουν και ζωντανεύουνε αισθήματα χαμένα
κι έτσι ξεδιψάει πάντα τούτη η γη
και τα ονόματα στους κορμούς πληθαίνουν..

6 σχόλια:

nico decay είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Άνεμος είπε...

Και οι αγάπες γίνονται ένα με το δέντρο και πεθαίνουν όταν πέφτουν τα φύλα του και ξαναγεννιούνται για να θρέψουν το δέντρο... Κύκλος...

strange attractor είπε...

@ nico decay:
:))))
ωραίος!
..Αυτοί την ποτίζουν και αυτή τους αγκαλιάζει,τους κρύβει,τους τραγουδάει...
@ Άνεμος:
''οι έρωτες καρδιά μου δεν πεθαίνουν μα κοιμούνται
για να μπορούν κρυφά να κοροϊδεύουν τον καιρό''...

Φεγγαρολουστη είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Φεγγαρολουστη είπε...

Οι ερωτες δεν πεθαινουν...μα κοιμουνται...και καποιες φορες ανασταινονται...

strange attractor είπε...

Κάτι ήξερε ο Πασχαλίδης!:)